Opinión: E que pasa coa formación en humanidades, os estudos clásicos e a filosofía?

Gonzalo L. Torres

Editor de EnComún

Reflexionando para este artigo doume conta que fun postergando as miñas vocacións. Lembro nos meus tempos de estudante de bacharelato, que a miña paixón era a idea de escribir. Escribir historias, novelas, literatura. Recordo o que me impactou «El Tunel» de Sábato. Eu entón pensaba que os estudos de Xornalismo podían ser unha boa vía para abordar o meu soño de escritor. Pero entón non había facultade de Xornalismo en Galicia, e non podía custearme unha estancia en Madrid. Decidín estudar, algo con futuro, con saída profesional: Informática. Tampouco había facultade, pero falábase de que se abriría en breve na Coruña, así que decidín estudar unha FP, Informática de Xestión, en dous anos, para logo acceder aos estudos universitarios. Unha decisión estraña, da literatura e o xornalismo á informática e a electrónica. Cando terminei, non conseguín entrar na Facultade de Informática, que tivo nos seus primeiros anos de vida uns números clausus tan elevados como os de Medicina. Tiven que decidir outra vez. Soamente tiña claro que non quería ir aínda á mili. E optei por estudar Ciencias Empresariais. Praxe. Terminei a Diplomatura, posteriormente completei estudos de ADE e fixen un Master MBA. Traballei como Director Financeiro en empresas industriais durante boa parte da miña vida, e mesmo iniciei estudos de Enxeñería que non terminei, e un Master Universitario en Deseño de Plantas Industriais que si rematei. Eran boas decisións para a miña carreira profesional, da que, por certo, estiven moitos anos renegando, ensoñándome no que podería ser e non foi, a novela que non escribín perdida entre apuntamentos contables e tipos de interese. Fun práctico?. Aínda que durante estes anos non deixei de ler enchendo a miña casa de libros, dalgún dos cales mesmo cheguei a ser editor, aínda que esa historia queda para outro artigo. Agora o sistema educativo está a acelerar o seu pragmatismo, apostando polas novas tecnoloxías e a robótica, deixando de lado outros coñecementos próximos ao humanismo, ao mundo clásico ou a filosofía. Hoxe teño 55 anos, non creo que sexa moito máis sabio que cando tiña 17, pero si máis vello. E xa non teño que ser tan práctico, senón cumprir estritamente co meu destino. Por iso estou a piques de terminar un Master Universitario en Xornalismo, á vez que estudo na UNED Psicoloxía para tratar de entender as contradicións do xénero humano, ou polo menos as miñas. Nos estudos de Humanidades, de Cultura Clásica e de Filosofía está a base para comprender o mundo, a sociedade, a política e as artes. E desprezámolos. E non o entendo. E iso que xa estou en cuarto de Psicoloxía. •

A %d blogueros les gusta esto: